Δεμένη ακόμη στο σχοινί, ξεχασμένη. Την «βλέπω» ακόμη, βαμμένη, στολισμένη να λικνίζεται με χάρη στα λιμάνια. Τώρα οι πετονιές κρέμονται ακόμη περιμένοντας μάταια κάποιο ψάρι. Έγειρε κι ακούμπησε με χάρη στο πλάι να ξεκουράσει το γερασμένο της κορμί, όμορφη πάντα, λεία πια του καθενός.